|
Marzeniem wielu absolwentów wyższych uczelni jest kariera w instytucjach rządowych. Istnieją dwie drogi otrzymania pracy w ministerstwach, bądź pozostałych urzędach administracji publicznej. Pierwsza z nich prowadzi przez Krajową Szkołę Administracji Publicznej, druga jest równie wyboista, chociaż pozornie wydaje się łatwiejsza, a polega na regularnym studiowaniu Biuletynu Służby Cywilnej. Zamieszczane są tam ogłoszenia o wolnych stanowiskach pracy w służbie cywilnej. Biuletyn wydawany jest przez Urząd Służby Cywilnej w formie tradycyjnej jak i elektronicznej. Zwolennicy tej ostatniej mogą uzyskać informacje odnośnie zatrudnienia w administracji rządowej na terenie całego kraju odwiedzając witrynę internetową: www.usc.gov.pl. Ogłoszenia tam zamieszczane zmieniają się co dwa tygodnie.
Zasady rekrutacji w administracji publicznej reguluje ustawa o służbie cywilnej z 18 grudnia 1998 r. Na jej podstawie nabór pracowników do służby cywilnej musi być otwarty oraz konkurencyjny. Dyrektorzy generalni poszczególnych urzędów mają bowiem obowiązek upowszechniania informacji odnośnie wolnych stanowisk pracy w służbie cywilnej w kierowanych przez siebie urzędach poprzez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie właściwego urzędu, a także opublikowanie go we wspomnianym Biuletynie Służby Cywilnej.
Proces rekrutacji do służby cywilnej odbywa się w tradycyjny sposób. I tak, wstępna selekcja kandydatów następuje w wyniku analizy nadesłanych zgłoszeń pisemnych. Następnie wybrane osoby zapraszane są na rozmowę kwalifikacyjną, która to ma decydujący charakter. Bardzo rzadko są kolejne etapy, jak też bardzo rzadko rekrutacja prowadzona jest w sposób profesjonalny. Rozmowy bowiem nie sprawdzają ani predyspozycji kandydatów, ani też wiadomości merytorycznych, ponieważ nabór często prowadzą osoby przypadkowe.
Jeśli postępowanie rekrutacyjne zakończy się pomyślnie i etat w administracji państwowej stanie się już faktem to stosunek pracy pracownika służby cywilnej nawiązywany jest na podstawie umowy o pracę na czas nie określony lub na czas określony, ale nie dłuższy niż 3 lata. Tę ostatnią formę umowy o pracę stosuje się wobec osób podejmujących po raz pierwszy pracę w służbie cywilnej. W czasie trwania umowy osoby te są zobowiązane do odbycia służby przygotowawczej. Ma ona na celu teoretyczne i praktyczne przygotowanie pracownika służby cywilnej do należytego wykonywania obowiązków służbowych. Zgodnie z ustawą o służbie cywilnej z 18 grudnia 1998 r. służba przygotowawcza trwa 6 miesięcy i kończy się nie później niż po upływie 18 miesięcy od podjęcia przez pracownika pracy w danym urzędzie. Po jej zakończeniu dyrektor generalny na podstawie oceny komisji egzaminacyjnej, albo zawiera z pracownikiem umowę o pracę na czas nie określony albo rozwiązuje z nim umowę o pracę. Sprawy wynikające ze stosunku pracy członka korpusu służby cywilnej, a nie uregulowane we wspomnianej ustawie stosuje się przepisy kodeksu pracy i inne przepisy prawa pracy.
Zatrudnienie w administracji publicznej zagwarantowane jest ustawowo absolwentom Krajowej Szkoły Administracji Publicznej w Warszawie. O przyjęcie do KSAP mogą ubiegać się osoby, które nie ukończyły 32 lat, posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych z tytułem magistra lub równorzędnym, władają biegle jednym z trzech języków obcych: angielskim, francuskim, bądź niemieckim. Ponadto kandydaci muszą spełniać wymagania pragmatyk służbowych obowiązujących w administracji publicznej, w tym ustawy o służbie cywilnej, a więc: posiadają obywatelstwo polskie, korzystają z pełni praw publicznych, nie były karane za przestępstwo popełnione umyślnie, legitymują się kwalifikacjami wymaganymi w służbie publicznej oraz cieszą się nieposzlakowaną opinią.
O naborze studentów rozstrzyga egzamin, który ma charakter konkursowy i składa się z czterech etapów. Ze względu na ogromne zainteresowanie nauką w Krajowej Szkole Administracji Publicznej, a po jej zakończeniu gwarancją zatrudnienia egzamin jest bardzo trudny. Jego trzy pierwsze etapy mają charakter pisemny i anonimowy, czwarty ma formę rozmowy kwalifikującej. Do drugiego i następnych przystępują jedynie te osoby, które pozytywnie zakończyły poprzedni etap.
Po przepracowaniu 2 lat w administracji publicznej można ubiegać się o mianowanie na urzędnika służby cywilnej. Postępowanie kwalifikacyjne odbywa się raz do roku w drodze konkursu. Egzamin jest pisemny. Przystępując do niego należy dodatkowo legitymować się bardzo dobrą znajomością dowolnego języka obcego, poświadczoną właściwym certyfikatem oraz mieć ukończone studia wyższe. Akt mianowania poza prestiżem to większe wynagrodzenie, dłuższy urlop i stałość zatrudnienia.
Warto jednak pamiętać, że administracja publiczna to dość specyficzne miejsce pracy, a ze względu na ogromne zhierarchizowanie poszczególnych instytucji można latami pozostać nie zauważonym, bowiem zawsze pracuje się na swoich przełożonych, którzy zmieniają się wraz ze zmianą rządu. Tam staropolskie przysłowie „im większa praca, tym milsze znoje” nie ma racji bytu. Na pewno bardzo dobrze odnajdą się w administracji ludzie lubiący stabilizację i nieufnie podchodzące do zmian, zaś wrogowie biurokracji i osoby nastawione pro ekologicznie, należy bowiem pamiętać, że urzędy biją rekordy w produkcji makulatury, nie będą dobrze się czuły w strukturach urzędniczych.
Redaktor: BJurk
dodaj komentarz
przeczytaj komentarze
(
8 )
|
