|
Osoba, która postanowiła znaleźć pracę, musi wykonać kilka niełatwych zadań. Przygotować dokumenty aplikacyjne, dostarczyć je do potencjalnego pracodawcy, uczestniczyć w procedurach rekrutacyjnych. Jeżeli działania te zakończą się sukcesem, pracodawca poinformuje kandydata o terminie rozpoczęcia pracy. Po otrzymaniu tej wiadomości, osoba poszukująca pracy jest zwykle przekonana, że najtrudniejsze zadanie zostało wykonane. Jednak na podstawie obserwacji rynku pracy trzeba stwierdzić, że pierwsze dni lub nawet tygodnie w nowej firmie mogą być trudniejsze niż proces rekrutacyjny. Po zatrudnieniu, pracownik otrzymuje zwykle czasową umowę o pracę, zawieraną na kilka tygodni lub miesięcy. Określa się ją jako umowę na okres próbny, po którym pracodawca podejmuje decyzję, czy jest zainteresowany podjęciem dłuższej współpracy z daną osobą.
Nowy pracownik zawsze jest obserwowany i sprawdzany. Zwierzchnicy i współpracownicy oceniają wiedzę oraz umiejętność zastosowania teorii w codziennej pracy. W tym teście słabe wyniki osiągają osoby, które nadają zbyt duże znaczenie swojej wiedzy. Na przykład absolwenci podejmujący pierwszą pracę. Posiadają znajomość przepisów, procedur, technologii, co stanowi niewątpliwą wartość. Jednak nie zawsze dbają o sprawdzenie, jakie oczekiwania wynikają z zadań firmy, zbyt mała wagę przywiązują do codziennych, czasem nudnych zadań. Tymczasem, dla przełożonych bardziej niż duża wiedza teoretyczna liczy się poznanie potrzeb i problemów wynikających z sytuacji w danym miejscu pracy. Na przykład, dla sprzedawcy ważniejsze niż znajomość teorii dotyczących handlu jest skuteczne sprzedanie produktu.
Ważne jest również poznanie norm dotyczących stylu realizacji zadań, relacji między współpracownikami, podziału obowiązków. Zbiór tych zwyczajów można określić jako kulturę organizacyjną. Aby dobrze poczuć się w nowym otoczeniu i być zaakceptowanym, warto obserwować zachowanie innych osób. Zauważyć, jakie wartości, normy i wzorce rządzą postępowaniem innych (na przykład praca zespołowa czy indywidualne wykonywanie zadań), jaki styl ubierania się jest preferowany (na przykład biznesowy lub sportowy), jak kształtuje się wystrój pomieszczeń (czy przyjęte jest na przykład stawianie na biurku zdjęć bliskich osób), jakim językiem zwracają się do siebie współpracownicy (formalnie czy nieformalnie). Osoba, która w początkowej fazie znajomości z nową grupą zbyt wyraźnie „odstaje” od norm uznanych przez tę grupę, naraża się na trudności w nawiązaniu kontaktu z pracownikami danego zespołu. Trudności w porozumiewaniu się powodują ograniczenie dostęp do informacji. A przecież każdy nowy pracownik, bez względu na posiadane wykształcenie i doświadczenie zawodowe, potrzebuje wielu informacji od współpracowników dłużej zatrudnionych. Bez tych informacji wykonywanie pracy będzie nie tylko trudniejsze, ale czasem niemożliwe.
Tak naprawdę, wyzwania związane z poszukiwaniem pracy kończą się dopiero wtedy, gdy nowy pracownik poradzi sobie z nawiązaniem dobrej współpracy i udowodni, że pasuje do firmy, w której go zatrudniono.
Redaktor: Elżbieta M.
dodaj komentarz
przeczytaj komentarze
(
0 )
|